Zeven vrouwen

Zeven vrouwen
Zeven vrouwen

Zeven vrouwen
Uitgeverij P
Leuven, 1997 (38 pp.)
1e druk
ISBN 90 73214 37 8

uit de persgeselecteerd

In Zeven vrouwen richt de dichter de schijnwerper op zeven bijbelse vrouwen, die we tot op vandaag kennen door hun ongewone daden of uitzonderlijke persoonlijkheid. Zo schetst hij Eva, Mirjam, Rachel, Ruth, de Samaritaanse, Maria Magdalena en Maria. De cyclus werd geïnspireerd door de houtsculpturen van Omer Gielliet in de pastorietuin van Ver-Assebroek (Brugge). De elf gedichten uit de cyclus Mirjam, geschreven voor een Mariaconcert van het Adriaen Willaertkoor o.l.v. Ignace Thevelein, verwoorden momentopnamen uit het leven van de moeder van Jezus. De bundel wint aan betekenis door de anonieme zeventiende-eeuwse gravures van Pieter Schut, bezorgd door Johan van Cauwenberge uit Toneel der voornaamste Bijbelsche Historiën, uitgave Nicolaes Visscher, Amsterdam, 1661.
De cyclus Zeven vrouwen verscheen eerst in Het Teken 68 (1995), 2, p. 61-63. In Het Braambos (Canvas) van 27 februari 2000 werden ze door de auteur voorgelezen in een programma over de houtsculpturen van Gielliet. De gedichten werden met foto’s van de beelden opgenomen in De Vloer 8 (2000), 4, p. 12-14.
Door de auteur ook ingesproken op cassette voor de Vlaamse Klank- en Braillebibliotheek.

Ignace Thevelein toonzette de gedichten Mirjam en Wachten: Igance Thevelein en Jos Bielen, Maria is jouw naam. Oude en nieuwe Marialiederen, Averbode-Berne, 2004, p.9 en 50. – Van de in het boek opgenomen liederen verscheen een cd, een uitgave van Opera de Dunis (www.operadedunis.com) in een uitvoering van het Kathedraalkoor Brugge o.l.v. Ignace Thevelein met Jos Bielen aan het orgel.

uit de pers

‘Lateur blijft schrijven rond een weloverwogen en religieus ingekleurd thema. Hij benadert dit nu op basis van de anekdotiek omtrent zeven bijbelse vrouwenfiguren. Vanuit hun perspectief gunt hij de lezer een aparte en meteen ook meer vertederende kijk op het boek der boeken, en wil hij een spiegel voorhouden, een sleutel op de werkelijkheid aanreiken voor de zoekende mens.’ (Stefan van den Bossche in Vlaanderen)

‘Deze Zeven vrouwen herinneren qua taalgebruik en door de klassieke vormgeving doorlopend aan het oeuvre van Anton van Wilderode.’ (LeesIdee)

‘Herkenbare verzen over opmerkelijke vrouwen.’ (NBD)

‘Gave symboliek en pure poëzie inéén.’ (Het Teken)

geselecteerd

Ruth

Zij mocht het koren zamelen voor het brood
dat zij in vriendschap deelde met Noömi.
Een vreemdelinge slechts die in haar schoot
de voorzaat droeg van David, Juda’s koning.

Hier samen onderweg dit kleine wonder
van louter toebehoren aan elkaar,
door garve en kind getekend en verbonden
in milde blikken en een zacht gebaar.

Mirjam

Men heeft mij toegedekt met duizend namen
door eeuwen vroomheid en ontzag bedacht,
mij op een troon geplaatst, gebrand in ramen,
met milde tonen mijn gezicht verzacht.

Maar Mirjam was mijn naam toen ik nog jong
door zon en wind getekend en getaand
met velen water putte uit één bron
en heuvels wollig van het vee zag staan.

De weelde van een wereld zonder schijn,
een thuis, een man om mee op weg te gaan
en het besef door God bemind te zijn.
Ik ben een vrouw en Mirjam blijft mijn naam.

Analyse van het gedicht Mirjam door dr. Lambert Wierenga (Groningen)