Utopia — Thomas Morus

Utopia — Thomas Morus
Utopia — Thomas Morus

Thomas Morus
Utopia
Uitgeverij P
Leuven, 2016 (72 pp.)
1e druk
ISBN 978 90 91455 91 9

€ 18,50 — bestel

geselecteerd

De Utopia van Thomas Morus (1478-1535) kan misschien wel een bekende titel zijn uit de wereldliteratuur, het boek zelf is wellicht minder gelezen en dus minder gekend. Morus schreef zijn Utopia in twee bewegingen. Het eerste boek ontstond najaar 1515 in Engeland en het bevat een ongemeen kritische beschrijving van maatschappij en leven op het Engelse platteland en in de stad. Het tweede deel, waaraan de Utopia haar faam dankt, schreef Morus voordien al in Antwerpen bij zijn vriend Pieter Gillis in de vrije momenten tijdens een diplomatieke missie in de maanden mei-oktober 1515. In dit boek werkte Morus zijn sociale satire uit in een tegenbeeld: dat van een ideaal, denkbeeldig eiland.
De Utopia van Thomas Morus werd in 1516 te Leuven gedrukt door Dirk Martens (Aalst 1446/7-1534). Naar aanleiding van die vijfhonderdste verjaardag wil het Dirk Martenscomité van Aalst de drukker en uitgever in herinnering brengen met deze bloemlezing uit het tweede boek van de Utopia.
Patrick Lateur selecteerde uit de vertaling van Paul Silverentand de meest relevante passages van het tweede boek en bezorgde de Latijnse brontekst, prof. dr. Jan Papy (KU Leuven) schreef een verhelderende uitleiding over Morus en zijn Utopia. Het boek wordt afgesloten met een schrijven van Schepen van Cultuur van de Stad Aalst Ilse Uyttersprot en Luc Geeroms, resp. voorzitter en gedelegeerd bestuurder van het Dirk Martenscomité.

geselecteerd

Over de wetgeving
Verder kan iedere Utopiaan zich in feite een rechtsgeleerde noemen want zoals ik al zei zijn er daar maar een paar wetten en bovendien is in hun ogen de meest voor de hand liggende interpretatie van een wet meteen ook de meest rechtvaardige. Wetten worden toch alleen maar ingevoerd, zeggen ze dan, om iedereen aan zijn verantwoordelijkheden te herinneren? Een te gecompliceerde wet zal dan nauwelijks invloed hebben omdat maar weinig mensen in staat zullen zijn om zich eraan te houden, terwijl een eenvoudige, transparante wet voor niemand een probleem zal vormen. Denk eens aan al die duizenden gewone mensen die juist de meeste sturing nodig hebben: wat maakt het hun nou uit of je wel of niet een wet bedenkt als je die wet in de praktijk toch meteen zo ingewikkeld maakt dat iemand hoogbegaafd of een afgestudeerd jurist moet zijn om er nog wijs uit te kunnen worden? Voor de gemiddelde burger is dat allemaal veel te moeilijk en bovendien heeft iemand die de hele dag bezig is om in zijn levensonderhoud te voorzien helemaal geen tijd om zich erin te verdiepen.