Nagelaten gedichten — Anton van Wilderode

Nagelaten gedichten — Anton van Wilderode
Nagelaten gedichten

Anton van Wilderode
Nagelaten gedichten
Een keuze door Patrick Lateur
Lannoo
Tielt, 2005 (117 pp.)
ISBN 90 209 60 547

uit de persgeselecteerd

Meer dan zeven jaar na zijn dood blijft Anton van Wilderode (1918-1998) een van de meest geliefde dichters van Vlaanderen. In 1999 bracht uitgeverij Lannoo in het Volledig dichtwerk zijn gebundelde gedichten bijeen, onder redactie van Patrick Lateur. Een deel van het werk van Van Wilderode bleef evenwel tot op heden verborgen. In de nalatenschap van de dichter berusten diverse schriften en mappen met tientallen totaal onbekende en nooit eerder gepubliceerde gedichten.
Patrick Lateur nam het hele nagelaten werk en de verspreide verzen door en selecteerde daaruit de mooiste gedichten. Aan de hand van zeven centrale thema’s uit het werk van Van Wilderode — schrijven, herinneren, wonen, reizen, lezen, verbeelden en geloven — neemt hij de lezer mee op een ontdekkingstocht door diens veelzijdige oeuvre.
Van Wilderode kreeg in 1975 de Koopalprijs voor zijn Vergiliusvertaling, in 1980 de Driejaarlijkse Staatsprijs voor Poëzie voor Dorp zonder ouders en in 1987 de Driejaarlijkse Staatsprijs ter bekroning van een literaire loopbaan.

In Trajecta, tijdschrift voor de geschiedenis van het katholiek leven in de Nederlanden (1999)4, publiceerde Patrick Lateur de bijdrage Anton van Wilderode (1918-1998). De zanger van weemoed, verlangen en geluk.

uit de pers

‘Het werk van Lateur lijkt echter meer te hebben ingehouden dan dat van de doorsnee bloemlezer. Wat hij gedaan heeft met ´s dichters kwatrijnen verdient bijzondere vermelding. […] Lateur heeft de verzen dus met zorg gerangschikt en lijkt ze zo een extra dimensie, een extra betekenis te hebben gegeven.’ (Anneleen de Coux in Poëziekrant)

‘Zoals gezegd: Van Wilderode lijkt een representant van een voorbije wereld. Zijn verzamelde en nagelaten gedichten tonen echter aan dat zijn werk niet met die wereld vergeten hoeft te worden. Dat zou, simpel gezegd, jammer zijn van de klassieke gedichten die hij schreef. Meer nog, het zou zonde zijn om een dichter van het formaat Van Wilderode in de vergetelheid weg te laten zakken, en voor Nederland: het zou zonde zijn om nooit goed kennis te hebben gemaakt met zijn werk. Daarom sluit ik, in de hoop dat iedereen nu naar de boekhandel gaat, of naar het antiquariaat, af met het gedicht uit de cyclus Rilke.’ (Chrétien Breukers in Poëzierapport)

‘Enkele jaren nadat hij de monumentale editie van het verzameld dichtwerk van Anton van Wilderode bezorgde, brengt Patrick Lateur nu een beperkte selectie van diens “nagelaten gedichten”. Het opzet en de vormgeving zijn ditmaal een stuk bescheidener, wellicht ook omdat de uitgever zich wat voorzichtiger opstelde. Het is inderdaad zo dat Van Wilderode, de laatste Vlaamse priester-dichter, bij zijn overlijden een groot aantal verzen in mappen en plakboeken naliet. Uit die enorme hoeveelheid maakte de samensteller een keuze van de verzen die kwalitatief het meest interessant waren. In een beperkte, maar instructieve verantwoording wordt de oorspronkelijke vindplaats van de geselecteerde teksten (nagelaten verzen maar ook enkele verspreid gepubliceerde gedichten) voldoende nauwkeurig aangegeven; de toelichtingen zijn dus informatief zonder abundant te willen zijn (zoals tegenwoordig in uitgaven nogal eens gebeurt). Hoofdbrok is en blijft de lyriek zelf, die door Lateur is geconcentreerd rond een aantal typische Van Wilderode-thema’s, van “schrijven” en “herinneren”, over “wonen” en “reizen”, tot “verbeelden” en “geloven”. De samensteller heeft daarbij niet enkel de door hem gekozen verzen ondergebracht in die rubrieken, in een aantal gevallen zijn ook kwatrijnen gecombineerd tot één globale cyclus. Dit is, met andere woorden, evenzeer het werk van de bloemlezer als dat van de dichter. Lezers zullen allicht de hen vertrouwde Van Wilderode aantreffen, met zijn trefzekere pen, zijn groot gevoel voor ritme en rijm, en zijn zacht elegische toon. Het betreft dan ook hoofdzakelijk werk uit de latere periode, op een ogenblik dat de dichter toch vooral voortdrijft op zijn enorme vakmanschap. Echte verrassingen zijn in deze bundel dan ook vrij schaars. De lezer vindt vooral meer van hetzelfde, een verdere kennismaking met een boeiend dichter die hij toch al kent. In die zin valt deze uitgave toch een tikkeltje tegen, ook al blijft Van Wilderode altijd intrigerend en suggestief.’ (Dirk de Geest in Leesidee)

geselecteerd