Quasimodo 2

Vorige week kocht ik in Tropismes een tweetalige editie van Quasimodo’s verzen, recent verschenen bij Éditions de Corlevour. De Siciliaanse Nobelprijswinnaar staat hier nochtans compleet in de dundruk van Mondadori, de Italiaanse Pléiade. Waarom dan nog eens? Vertalersdrang. Kijken hoe Roland Ladrière de Italiaan omzet in het Frans. In het Nederlands verschenen een paar selecties door Catharina Ypes (1971) en Bart van den Bossche & Erik Derycke (2004). Quasimodo was bovendien zelf vertaler en hij leerde me hoe je een Grieks epigram het meest ongedwongen vertaalt. Zijn Lirici greci vond ik najaar 2004 in een Romeinse boekhandel. Voorjaar 2007 stond ik voor zijn geboortehuis in Modica, met op een gedenksteen zijn allereerste gedicht, Ed è subito sera. Het zet terstond de toon en toont Quasimodo ten voeten uit:

Iedereen staat eenzaam op het hart van de aarde
door een zonnestraal doorstoken:
en plots valt de avond.