Te Deum

In deze dagen klinkt her en der een hymne in een context die weinig met eredienst te maken heeft, terwijl die aloude lofzang beter louter liturgisch functioneert. Het Te Deum werd toegeschreven aan o.m. Ambrosius en Hilarius van Poitiers, maar staat in de dikke turf Carmina sacra medii aevi van Spitzmuller terecht als anoniem aangegeven. Van de negentwintig regels in ritmisch proza bezingt het eerste deel de Drie-eenheid (3de eeuw), vanaf r.14 klinkt de hymne christologisch (2de helft van de 4de eeuw), de laatste acht regels zijn een 5de-eeuwse bewerking van psalmverzen. Ontzettend veel componisten lieten er zich door inspireren, van Palestrina tot Pärt. Maar hoor ik de lofzang klinken tussen bi- of tricolore sjerpen en vlaggen, dan tuiten mijn oren en moet ik naar buiten.