Picasso’s antieke adem

Ik wandel in het Louvre-Lens door een expositie die zoekt naar de relaties tussen de reus van de 20ste eeuw en de collecties van het Louvre. Toen de man van Málaga rond 1900 in Parijs kwam, was hij onder de indruk van de sarcofaag met het Etruskisch echtpaar uit Cerveteri en van Poussin met zijn Sabijnse Maagdenroof of Triomf van Pan. Directe of indirecte invloeden van de antieken zijn in Lens makkelijk te traceren in alle plastische genres die hij beheerste. Ik blijf hangen bij zijn keramiek, die ik minder ken. En bedenk dat die antieke eend of dans op een aha-moment bij Picasso lijnen, vormen en kleuren opriepen die weer nieuwe creaties zouden opleveren. In zo’n artistieke geest worden verleden, nu-moment en toekomst in één flits actief. En geeft de oudheid steeds nieuwe perspectieven.

Boven: Schilder van Montediano, roodfigurige askos uit Chiusi, ca. 320 v.C. – Picasso, Eend bloemenprikker (1950-51)
Onder: Zwartfigurige kantharos uit Beotië, 1ste helft 5de eeuw v.C. – Picasso, Versierde pot met een farandole (1950)

Picasso, Bacchusfeest naar ‘De Triomf van Pan’ van Poussin, litho (1944) – Nicholas Poussin, De Triomf van Pan (1636)