Latijnse klaagzangen

Zonder de vermoedelijke bron van haar ergernis te vermelden betreurt Mia Doornaert in DS de beperkingen opgelegd voor de traditionele Latijnse mis. Aan die pessimistische, cultuurchristelijke klaagzang heb ik geen boodschap. Zelf werk ik op mijn manier mee aan het bewaren van het patrimonium door het vertalen van oerteksten uit dat Europees erfgoed. Ook van liturgische hymnen, zoals het werk van Ambrosius of hymnen en sequenties uit latere tijden. Gregoriaanse en andere Latijnse gezangen kunnen nog steeds functioneren, onder meer op voorwaarde dat ze goed worden uitgevoerd. Maar het is contraproductief de levensvatbaarheid en dynamiek van het christendom te laten afhangen van het voortbestaan van een Tridentijnse liturgie. De stem van een advocaat van de duivel als Michel Onfray is in deze bovendien compleet irrelevant. En paus Franciscus ervan beschuldigen niet van ons continent te houden is een perverse vorm van eurocentrisme.