Een zomerse verzameling

Van Jo Govaerts bloemleesde ik in 2002 in Het is vandaag de datum. Dag-, maand- en seizoengedichten (Poëziecentrum) voor 1 augustus een fris vers dat furore had gemaakt: Waar ik naar verlang vandaag. Dat jurkgedicht en haar vroeger werk hebben vandaag niets aan kracht ingeboet, stel ik vast in haar recent verschenen verzamelde gedichten Ik dans me weer bijeen (Davidsfonds Literair). Govaerts schreef en danst zich weer bijeen, want ze is na veel talige omwegen helemaal terug. In het verzameld werk steekt ook een nieuwe bundel. Over de weg die zij gegaan is heeft Toon Horsten achter in het boek een indringend gesprek met de dichteres. Govaerts blijft in haar verzen toegankelijk en dus herkenbaar, tegelijk staat haar sober woordgebruik borg voor een rijkdom aan beelden die gelaagdheid garandeert.
Uit de nieuwe bundel Morgen ga ik met je trouwen een zomers vers dat een echo is van het bekende jurkgedicht van hierboven:

Herinner je je nog dat jurkje
waar jij zo van hield?

Het is al lang versleten
en ik kon er toch niet meer in.

Maar de zon is ook deze zomer gul
en het gras staat alweer hoog.

Je zou je er zo mooi in kunnen neervlijen
met of zonder jurk.