Bezorgde zorgsector

De privatisering, lees commercialisering, van de zorgsector was gisteren aan de orde in het Vlaams Parlement. De vrees dat private investeerders rendement boven zorg plaatsen is meer dan gegrond. Diezelfde bekommernis leeft momenteel op een heel bijzondere plek in Rome. Sinds de oudheid is het Tibereiland een oord van ziekenzorg geweest. Na een pestepidemie kreeg Asclepius daar een tempel, de waterput in de trap naar het koor van de San Bartolomeo herinnert nog steeds aan een heilzame waterbron, en op de andere kant van het eiland is er sinds de zestiende eeuw het ziekenhuis van de Fatebenefratelli. De naam van de broeders is een opdracht: weldoen. Dat ziekenhuis dreigt nu te worden verkocht aan Milanees kapitaal. En paus Franciscus riep vanop zijn bed in het Gemelli-ziekenhuis een beetje verder stroomopwaarts op om in tegenstroom te gaan en ziekenzorg boven geldzorgen te stellen.
Lang geleden, zowat een halve eeuw, liep ik tijdens mijn Romeinse exploratietochten de kliniek binnen op zoek naar een zieke oom die ik niet had. En na heel wat gangen naar links en naar rechts kwam ik in de achtertuin van het ziekenhuis. Onder pijnbomen en tussen containers had ik een bijzonder uitzicht op de Tiber. Voor die nonkel was ik voorts niet meer bezorgd.