Michelangelo en biotechno

Naar kunst kijken deed en doe ik eigenlijk weinig of nooit met een technisch oog. Alsof schoonheid van een verheven orde is die niets te maken heeft met materiële en technische elementen waaruit zij voortkomt. Misschien kroop ik te diep in de grot van Plato. Restauratiewerk legt de band tussen kunst en technologie nog beter bloot. Het lopende werk rond Het Lam Gods duwde me weer met de neus op de feiten. En kijk, nu is men in de Medicikapel te Firenze de meesterwerken van Michelangelo letterlijk te lijf gegaan met bacteriën die men in een mijnsite op Sardinië aantrof en die fosfaten, schimmels en andere residuen verwijderen en het patina van weleer herstellen. De Nacht op de tombe van Giuliano de’ Medici glanst weer alsof de Meester zonet de deur van de Nieuwe Sacristie achter zich dichtsloeg. Na Ferragosto wordt het iets rustiger bij de Florentijnen, en dan wil ik ’s zien wat Sardijnse bacteriën vermogen.