Damien en de anderen

Hirst is neergestreken in de Borghese in Rome. Ik zag ooit Ai Weiwei in het Palazzo Strozzi in Firenze. Maar dat was enkel en alleen Ai Weiwei. In de Romeinse Galleria Borghese zag ik ooit Francis Bacon naast Caravaggio. Maar Bacon was toen al bijna twee decennia dood. Levend en wel wringt Damien Hirst zich nu in diezelfde Villa Borghese tussen de Bernini’s en Caravaggio’s en verhevigt de barok. Waarmee hij tegelijk de museale rage bestendigt: een gesprek tussen oude en hedendaagse kunst. De tand des tijds mag niet eens zijn werk doen. Deemoed is geen deugd meer, hybris geen fout. Stormloop en applaus zijn verzekerd.