Spiegel

Tussen een revisie door van vier tragedies van Aischylos is een andere toneelstem welkom. Ik herlees Hamlet, in een warme lentezon. Feller contrast met de dramatische finale van het stuk is niet denkbaar. En ik bots op versleten gevleugelde woorden, als Words… en Something is rotten…, op een reminiscentie aan een koorlied uit de Antigone van Sofokles: What a piece of work is a man!… Maar ook op poëticale reflecties die me lang geleden ontgingen. Naar aanleiding van het toneel in het toneel zegt Shakespeare/Hamlet over de acteurs: Zorg ervoor dat ze goed behandeld worden, want ze zijn de spiegel en de beknopte kronieken van de tijd. (II.2 – Willy Courteaux) Toneel als spiegel van de tijd. Hoogtijd dat de spiegel weer goed behandeld wordt, bedenk ik dan.