Ecce Caravaggio

Je bent een weduwe op leeftijd en slurpt na je middagdutje elke dag koffie in je salon, terwijl een goedkope Ecce Homo uit de kring van Ribera (een erfstuk uit vaders collectie) meelijwekkend op je tafeltje neerkijkt. Tot het moment waarop je schoon schip wilt maken en het doek bij het veilinghuis om de hoek aanbiedt. Ansorena schat het op vijftienhonderd euro, en je bent in de wolken.
De veilingcatalogus trekt de aandacht van kenners, die weten dat het doek al in 1659 in Madrid belandde. En zij hebben weet van een document dat vertelt: ‘Mas otro quadro de un Heccehomo de zinco palmos con marco de evano con un soldado y pilato che ensena al Pueblo es original de mano de Mi Cael Caravacho.’ Nu is ook het Prado in de wolken en ziet de Caravaggio al hangen, want het doek mag het land niet meer verlaten.
Voor het Palazzo Bianco in de bovenstad van Genova is dit de hel: zijn Ecce Homo, die pas in 1954 aan Caravaggio werd toegeschreven, wordt straks gedegradeerd.
Ik vermoed dat het oudje na haar dutje nu elke dag fijntjes koffie drinkt ergens op de Calle Mayor.

Caravaggio, Ecce Homo (111 x 86cm).