Gods trouwe rebel

Gisteren overleed in Tübingen de Zwitserse theoloog Hans Küng (Sursee, 1928). Sinds de zestigerjaren trokken zijn werk en wedervaren geregeld mijn aandacht. Ik blader even in Existiert Gott? Antwort auf der Gottesfrage der Neuzeit (1978) – Bestaat God? Antwoord op de vraag naar God in deze tijd (Gooi en Sticht, 1978). In een tussenbalans lees ik wat hij na een vierde van zijn betoog in zijn turf zowat een halve eeuw geleden voorlopig stelde:

‘God is geen bovenaards wezen boven de wolken, in de fysische hemel. De naïef-antropomorfe voorstelling is achterhaald. […]
God is geen buitenaards wezen aan gene zijde van de sterren, in de metafysische hemel. De deïstische voorstelling van de Verlichting is achterhaald. […]
God is in deze wereld en deze wereld in God. Het gaat om een innerlijk samenhangend werkelijkheidsverstaan: God is niet alleen maar als deel van de werkelijkheid een (hoogste) eindige naast het eindige. Hij is veeleer het oneindige in het eindige, de transcendentie in de immanentie, het absolute in het relatieve.’ (212)