Alexandermozaïek

Ik lees dat in Napels het beroemde Alexandermozaïek gerestaureerd wordt. Twee miljoen steentjes op achttien vierkante meter, een momentopname in de Slag bij Issos (Anatolië), november 333 v.C. Zowat twee eeuwen later werd in Pompeji het mozaïek gelegd in het Huis van de Faun. En mocht men dus met slepende voeten achteloos over de Macedoniër en de Pers schuiven. Alexander de Grote versus Darius III, ruiter versus strijdwagen, furie versus angst. Telkens ik in het Nationaal Archeologisch Museum voor het slagveld stond, was ik verwonderd dat in die linkerhelft met zoveel lacunes uitgerekend het gezicht van Alexander bewaard bleef. En dat de verliezende Pers dominanter voorgesteld werd dan de winnaar. En dat Bucephalus naar mij keek.
Wie zijn ogen over het mozaïek laat glijden merkt veel op. Merkwaardig vond ik altijd die kale boom op de achtergrond rechts van Alexander. Men zou op grond van die ‘Albero secco’, die Marco Polo vermeldt in Il Milione XXX, de slag hebben gelocaliseerd. Potentialis. Maar dàt zo’n dorre boom daar stond, moet voor Darius een slecht voorteken zijn geweest. – Reblog op #GrondslagenNet