Hadewijch correspondeert

Liederen, visioenen en brieven zijn de drie soorten teksten die de 13de-eeuwse Hadewijch naliet. De nieuwe editie van haar Liederen verscheen bij Historische Uitgeverij in 2009. Binnen afzienbare tijd vervang ik ook de andere titels, want Visioenen is aangekondigd voor volgend jaar, Brieven voor 2023.
Op het naamfeest van de Brabantse mystica de afsluitende paragraaf uit haar eenendertigste en laatste brief in de editie van Van Mierlo uit 1947:
Daer omme vertelle ic v dese bliscappe, Die onse here seide, omme dat ghi te bat gheloeuen selt ende ghedincken ende weten, dat toeuerlaet ende trouwe die naeste volcomenheit es, daer men gode volcomenlext ende best met voldoen mach. Hier bi manic v ter alre volcomenster vriheit der Minnen, omme dat mi hier voermaels van v droemde, Dat ghi mine tekene sout leren; soe vermanicker v. Want dese houdi mi liefst bouen alle saken. Haest v ter doghet in gherechter Minnen: Ende siet dat god gheeert si van v/ ende van allen dien daer ghijt af vorderen moghet met crachte, met coste, met rade ende met allen dien dat ghi gheleisten moghet sonder sparen.
Bijna 800 jaar oud is deze tekst. Vreemd qua vorm, nog vreemder qua inhoud. En toch herkenbaar.