Die van 14

Hij is bij ons weinig of niet bekend, gisteren werd hij bijgezet in het Panthéon in Parijs. Maurice Genevoix (1890-1980), académicien en auteur van Ceux de 14 waarin hij de gruwel van WO I evoceert. In Verdun lag hij zowat oog in oog met de meer bekende Ernst Jünger, auteur van In Stahlgewittern. Met Genevoix, zei president Macron, worden alle poilus opgenomen in het Panthéon. De burgerlijke liturgie in de ‘cathédrale laïque’ was indrukwekkend, rond monumentaal beeldend werk van Anselm Kiefer en onder de klanken van In Nomine Lucis – In naam van het Licht, een creatie van componist Pascal Dusapin met citaten uit de Bijbel en verzen uit Vergilius’ Aeneis. De toespraak van Macron was touchant, een echte oraison funèbre. La France op haar best.
Ik ben geen grote voorstander van canons, literaire noch culturele. Maar tijdens dat uur op France 2 realiseerde ik me dat de Fransen in het Panthéon hun grote namen vanaf de achttiende eeuw weten te eren en te memoreren. Ze hebben er zelfs een apart woord voor bedacht: panthéonisation. Die namen zijn hoe dan ook lichtbakens, ondanks het politiek lintje.