Het eiland van Sint-Maarten

Aan de Italiaanse Rivièra ter hoogte van Albenga ligt een klein eiland, dat tot voor kort eigendom was van een handvol rijke Italiaanse families. Recent kwam het bijna in handen van een magnaat uit Oekraïne, maar na veel protest en aandringen is het nu door de Italiaanse staat aangekocht.
Wat ik niet lees in de berichtgeving is dat Gallinara in de 4de eeuw heel even de plek was waar Martinus van Tours als ascetisch kluizenaar verbleef en er een haast fatale vergiftiging opliep. In het zesde hoofdstuk van de Vita Martini van Sulpicius Severus lezen we: ‘… zonderde hij zich af op een eiland dat Gallinara heet, in het gezelschap van een priester, een man van grote verdiensten. Hier leefde hij een tijdlang van de wortels van planten. In die periode at hij nieskruid, een plant waarvan men beweert dat ze giftig is. Maar toen hij het sterke gif op zich voelde inwerken en hij er bijna aan doodging, wendde hij het dreigende gevaar af door te bidden en terstond was alle pijn verdreven.’ Kort nadien trok Martinus naar Rome om dan later bij de Loire te belanden in Tours. (Sulpicius Severus, Het leven van Sint-Maarten, vert. Patrick Lateur, Lannoo, Tielt, 1997, p.33) – Gallinara, van eenzame kluizenaarsplek over lusttuin van richards tot eigendom van de gemeenschap, geen slechte evolutie.