Klassieken

In de Rijselse Furet du Nord liet ik me deze week nog eens verleiden door Michel Onfray. Zijn vorig jaar verschenen Théorie de la dictature geeft als een cruciaal wapen ‘appauvrir la langue’ aan, waarvan ‘supprimer les classiques’ het ultieme gevolg is. Onfray, een verbale tsunami die voor zijn boekenstroom wellicht een beroep doet op spraaktechnologie, deed me teruggrijpen naar 1984 van Orwell, dat hij samen met diens Animal Farm helemaal ontrafelt. In I.V van 1984 (ik las het in 1983) zie ik het nu weer: ‘Tegen 2050 – waarschijnlijk nog eerder – zal alle ware kennis van Oudspraak verdwenen zijn. Heel de literatuur van het verleden zal vernietigd zijn. Chaucer, Shakespeare, Milton, Byron – zij zullen alleen nog maar bestaan in Nieuwspraak-versies, niet alleen gewijzigd tot iets anders, maar wezenlijk veranderd tot iets dat in strijd is met wat zij plachten te zijn.’
Het kan zijn dat we aardig op weg zijn. Mijn weerwerk blijft vertaalwerk.