Vanriet, een diptiek

Dubbelkunstenaars die er echt toe doen zijn er niet veel. En onder die rari nantes is Jan Vanriet groots. Zijn Heldenleven. Gedichten en gouaches is een zeldzaam tweeluik, waarin een artiest met beeld en woord teruggrijpt naar het eigen verste verleden, dat weemoed en verlangen oproept. Niet zonder tristesse, niet zonder verbetenheid. Verzen in parlando, in iuxta gouaches, anekdotisch én geladen. Geen vrijblijvende woorden, beelden als vraagtekens. In zijn autobiografisch proza Radeloos geluk zal men daarop de beste commentaar vinden. Het einde van de bundel spreekt van zijn ‘aandeel in verlies’. Het zelfportret ernaast is sprekend, maar contrasteert aardig met de artiestenfoto op het stofomslag, die wellicht ongewild de titel van dat slotgedicht illustreert: Rechtop. Dit tweeluik is niet alleen erg mooi uitgegeven (Polis verdient een volgend leven), Heldenleven is ook en vooral gewoon aangrijpend.