Scheren en duiken

De lentetuin is een en al geluid en geweld. Ik zie hier mussen, merels en mezen, houtduiven, kauwen en eksters. Soms een roodborstje. Geen specht meer, hij verdween met de grote eik. Het gezwier en gezwaai heeft natuurlijk te maken met de mei – dat ei, weet je wel – maar ook met de lonkende kerselaar. Klein en groot verstaan elkaar vrij behoorlijk, het eksterkoppel blijft wel agressief. Sierlijk de scheervlucht van vogels. Eksters zijn ook sierlijk zonder scheren, maar akelig hun duikvlucht. Zelfs kauwen slaan op de vlucht. Vanuit mijn werkkamer zie ik de mensenwereld.