Damocles

Ik zie beelden van de Gentse Graslei en van de Navigli in Milaan, hoor de Duitse protesten tegen de Beschränkungen en lees de ontkenning of de recuperatie van de coronacrisis door populistische leiders, en ik denk: we verlangen met z’n allen naar de weelde van weleer, maar zien het zwaard niet dat boven onze hoofden hangt. Aan een paardenhaar.
In het sublieme Siciliaanse Syracuse van de schatrijke en oppermachtige Dionysius I mocht een jaloerse hoveling heel even genieten van zijn pracht en praal. Maar de tiran hing hem een zwaard boven het hoofd. Aan een paardenhaar.
Cicero, die het verhaal uit Griekse bronnen had, noteert in zijn Gesprekken in Tusculum: ‘Satisne videtur declarasse Dionysius nihil esse ei beatum cui semper aliqui terror impendeat? – Kon Dionysius nog beter duidelijk maken dat er van geluk geen sprake kan zijn voor iemand die altijd door een afschrikwekkend gevaar wordt bedreigd?’ (5.62 – vert. Cornelis Verhoeven).
Van dat gevaar moet men zich dan wel bewust zijn. Damocles was er beter aan toe dan velen van ons.

De post is ook te lezen in het Italiaans, het Engels en het Nederlands op:

TELEGRAMMA DALLE FIANDRE #3 di Patrick Lateur, con “Protection circles” di Laszlo Revesz