Vertaler versus auteur

Wat een malle vraag in het item in De kwestie van Standaard der Letteren vandaag. ‘Door de vertaler op de cover te plaatsen wordt zijn rol overschat?’ – De naam van de vertaler op de cover is een gewoonte sinds de jaren ´90, wel in een kleiner korps dan de auteur. Want zoveel is duidelijk: Lateur is niet de auteur van Ilias en Odyssee. Hij heeft wél geprobeerd van Homeros’ werk een nieuwe creatie te brengen in zijn eigen taal.
Ik leg zes titels van me uit 2019 op een rij: bij P verscheen een essaybundel en een vertaling van Verhaeren, Athenaeum publiceerde mijn vertaling van Da Vinci en mijn Europalezing, een essay. Mijn naam staat er in groot of klein corpus. Bij Damon bracht ik een vertaling van Ambrosius, zonder de vertalersnaam op de cover, en een eigen bloemlezing in vertaling uit de Anthologia Graeca, met mijn naam in een gewoon korps.
Voor mij is dat thema een non-kwestie.
En nu weer aan het werk.