Zeewijf

Voor een bewezen boekendienst verraste een vriend met een uitzonderlijke boekencollectie me deze week met een merkwaardig… boek. Een uit 1757, een partiële vertaling van de Naturalis historia van Plinius Maior. Daarin werden in een ander lettertype veel uittreksels ingelast van latere auteurs. Vertaalopties kunnen uiteenlopen…
Zo werd in een uitgave uit de zestiende eeuw na NH 9.11, dat bij Plinius eindigt met het woord Nereïden dat weergegeven werd met Meer-minnen, het verhaal ingevoegd van de Meermin van Holland. Die Meyrmin of Zee-wyf was bij een dijkbreuk in 1403 in het Purmermeer terechtgekomen… De zaak werd bijzonder ernstig genomen, want sommige auteurs beweerden ‘dat sy dit van verscheyden geloofwaerdige oude Luyden hebben hooren verhalen, die betuygen dit Zee-wyf gesien te hebben.’ Na 1770 verscheen Plinius verder zonder de inlassing van het verhaal van de ‘Meermin, gevangen in Hollant’. Maar dat zeewijf (het woord staat in Van Dale) komt dus wel nog voor in wat nu op mijn plank staat.
Misschien moet ik bij een volgende uitgave van mijn Odysseevertaling mijn fantasie laten werken en me na Odysseus’ verhaal over de Sirenen aan een interpolatie wagen.
P1100417