Dixit George Steiner

‘Waar het op uitloopt, of beter gezegd mee begint, is het memoriseren. We leren een gedicht of een relevant stuk proza par coeur, zoals de Fransen dat terecht noemen, met ons hart en niet met onze hersenen. Memoriseren is een vorm van bedanken voor wat de tekst ons gegeven heeft. Voor de onuitputtelijke vrijgevigheid aan interpretaties, voor het wonder van betekenis. Wat we par coeur kennen, kan ons niet worden afgenomen. Geen politiestaat, geen oorverdovende vulgariteit van de massacultuur, zelfs niet de sociale minachting van onze wanbestuurders voor de ‘liefde voor de logos’ (filologie), kan het ons afnemen.’
George Steiner, Universitas?, Nexus Bibliotheek IX, Tilburg, Nexus Instituut, 2013, p. 21.