Picturaal feest

Jan van Eyck opent zijn deur en ik wandel direct naar zijn voorlaatste zaal. Ik verras de suppoost die sneller alert moet zijn dan gepland. In de nog lege zaal zeven portretten van de meester. Iemand dichter op de huid zitten dan hij het deed, was moeilijk in zijn dagen. Het bewijs in Gent: Italiaanse tijdgenoten als Fra Angelico, Masaccio, Uccello. Van Eyck is een feest van materie en geest, van luister en licht. Tegelijk ook ietwat koel, voor tragiek tekent Van der Weyden. De man van Maaseik doet ons zakelijk kijken naar de werkelijkheid in heel haar glans. Een optische revolutie? Ja, in zijn werken zelf, maar evenzeer in het hoofd van wie naar hem kijkt.

a6e8ad49045f0bef72fb92d7c4a97fed-1578856400 (2)