Traditie en dynamiek

In Brussel had ik een laatste redactioneel overleg omtrent twee middeleeuwse Latijnse sequenties, die ik in opdracht van de Interdiocesane commissie voor liturgie (ICL) metrisch vertaalde met het oog op toonzetting. Op Pasen weerklinkt het Victimae pascali laudes, op Pinksteren het Veni, Sancte Spiritus. Het eerste gedicht is van Wipo, hofkapelaan van keizer Hendrik II en dateert uit de eerste helft van de 11de eeuw, het tweede wordt vaak de ‘gouden sequentie’ genoemd en wordt veelal toegeschreven aan Stephen Langton, aartsbisschop van Canterbury, begin 13de eeuw.
Verzen vertalen die sinds eeuwen weerklinken in kerken en abdijen, is een manier om een traditie levendig te houden, om zinrijke zaken te tradere, door te geven, over te leveren. Traditie is in wezen dynamisch.