Papale poes

Mijn bedboek is momenteel het derde van de vier dikke delen Les Classiques de Poche met Mémoires d’outre-tombe van Chateaubriand. Tijdens zijn tweede verblijf in Rome als Frans ambassadeur bij de H Stoel in 1828 heeft hij het over de sobere paus Leo XII: ‘Il ne mange presque pas; il vit, avec son chat, d’un peu de polenta.’ (253) Een kat hoog boven het Sint-Pietersplein! En wanneer de paus een paar maanden later sterft, erft de ambassadeur Micetto – zo heette het beestje: ‘On vient de m’apporter le petit chat du pauvre pape; il est tout gris et fort doux comme son ancien maître.’ (342) – Zo’n Micetto bij Bergoglio. De perfecte match.