(H)eiland

Het was heel stil deze morgen. Een van de donkerste van het jaar. En ik luisterde voor de laatste keer in deze weken naar het Rorate coeli. Een intens mooi gezang, dat ook op zondag een paar keer weerklonk tijdens de adventsliturgie in de Sint-Martinuskerk in Aalst. Plots riep het Spinhuisklokje de nonnen van het naburige klooster naar het morgenofficie, en mengde zich hier bij de stemmen van de Norbertijnen van Grimbergen. Die rituelen bestààn nog. Maar ze geven een eilandgevoel. De morgenkrant bewees het: geen woord over Kerstmis. Zelfs het woord zelf was nergens te vinden. En toch blijven we in Jesaja’s spoor zingen van een Heiland.