Dominicanen

In Anderlecht bracht een leerkracht de nacht door in de ‘Saint-Vincentschool’ (sic). Daar heb ik in heel mijn carrière in het Sint-Vincentiusinstituut in Gijzegem nooit aan gedacht. En de DS-redacteur dacht er gisteren niet eens aan hoe ‘Institut Saint-Vincent’ in Vlaanderen klinkt.
Dat de voeling met christelijk gedachtegoed en cultuur verdwenen is, ondervond ik een paar uren later nog eens bij het doornemen van een Da Vinciboek, recent verschenen bij KokBoekencentrum Utrecht. Een pseudosalonboek met slechte afbeeldingen en een nog slechtere vertaling uit het Italiaans. Bij ‘Dominicaanse priesters’ moest ik zelfs heel even nadenken wat de vertaalster daarmee bedoelde. Toen brak mijn klomp.
Lang geleden zou het geklonken hebben: Sancti Dominice et Vincenti, orate pro nobis.