Durnez

Gaston Durnez schreef me drie jaar geleden: ‘Als ik u en uw vertalingen lees, betreur ik meer dan ooit dat ik destijds geen klassieke heb gedaan.’ Wat een geluk, dacht ik. Want dan hadden we niet de frisse pen gekend van een sprankelende geest en een geëngageerde journalist, die met evenveel zwier en finesse de geschiedenis van een krant schreef, de bio’s van Timmermans en Chesterton, spitse verzen en cursiefjes, memoires en nog zo veel meer.
Soms, heel soms, licht op deze aardkloot een taal op die ons leesplezier én levensvreugde schenkt.