Kus

Nog vóór Brâncuși toekwam aan Muzen en Danaïden, aan Prometheus en Leda, was er De kus (1907). Een blok steen. Een kubus. Daaruit kapt hij man en vrouw, niet ten voeten uit zoals Rodin (heel even zijn meester) het vóór hem deed à la nature. Het blok zelf wordt man en vrouw. Daarin groeien omhelzing en kus, onder gegroefde kapsels op zijn Assyrisch. Primitief en monumentaal. En vooral: essentieel.