Clara van Assisi († 11 augustus 1253)

Chiara

Zij plukte woorden van zijn lippen toen
halfnaakt hij op de kansel stond en sprak
van sterven aan de wereld, boete doen.
En als de allerlaatste weerstand brak

geleidde hij als haveloze jonker
haar vol verlangen naar de Bruidegom.
Palmzondag was voorbij en in het donker
liep stralend zij haar vaders huis uit om

te huwen in Portiuncula’s kapel:
de lokken vallen en haar kleed wordt grauwe
pij. Geestelijke bruid naar haar gezel,
leidt zij San Damiano’s Arme Vrouwen.

uit: Patrick Lateur, De speelman van Assisi (Poëziecentrum, Gent, 1994) en In tegenstroom (P, Leuven, 2015)

Giotto, Santa Chiara, fresco ca. 1325 (Santa Croce, Firenze)
San Damiano, Assisi.

43340384701_c41512a344_b (2).jpg