Heuvelen – 1

Hier blijft de wereld buiten. Arezzo sluimert in de verte, de Arno golft zijn water naar Florence. Alleen de lucht is vol geluiden: het koeren van de houtduif, een Vlaamse gaai die schreeuwt, cicaden die de zondag met gezinder vullen.
Ik las vandaag een werkje van Maria Grazia Ciani, vrijdag gevonden in Vigevano op het heerlijke plein van Ludovico il Moro, waar ook Da Vinci ooit slenterde. Het boekje verscheen vorige maand en is de zoveelste recente aanwijzing van het voortleven van de Odyssee. Schrijfsters hebben iets met dit epos. Bleek al uit Circe van Miller en De stilte van vrouwen van Barker.
Ciani, vertaalster van Homeros, leeft zich in in de figuur van Penelope: ze is verliefd op Antinoös en dat kost haar het leven. Het boekje is geen meesterwerk, maar kreeg uitgerekend dit weekend een mooi saluut in de Robinson van La Repubblica.
Ik stipte deze woorden van Penelope aan: ‘Guai a chi respinge colui che bussa alla sua porta, l’ospitalità è sacra, la casa di Ulisse è aperta a tutti.’ (64)

P1100048