Mees en mus

Lang geleden viel me bij het fonteintje van Callixtus in Rome op hoe twee duiven zich kwamen laven in een bekken. Ze deden me denken aan hun ondergrondse soortgenoten in de catacombe, aan Hadrianus’ duiven in de Capitolijnse Musea en aan het witte koppel in Ravenna: ‘in vrede /van tweezaamheid, in zuiverheid van water’ schreef ik in de bundel Ravenna. En dacht: dit tafereel, werkelijkheid én symbool, is het monopolie van het warme en droge Zuiden.
Maar zie, gisteren vulde ik in de tuin opnieuw de waterschalen en al snel kwam een koppel merels drinken en plonzen, gevolgd door mees en mus die elkaar behoorlijk bleken te begrijpen.
Weken droogte hier, en nu herhaalt zich wat zich toen en ginder opdrong.

2lunett7.jpg