Vervagende grenzen

Filip de Pillecyn schat ik hoog in om zijn verhalende kracht, zijn sensitivisme en zijn impressionistische stijl. De roman Mensen achter de dijk, de novellen Monsieur Hawarden en RochusScheppend proza staat in twee delen op mijn boekenplank en ik grijp er wel eens naar terug.
Zijn gevangenisdagboek daarentegen riep veel vragen op. Maar vandaag blijkbaar niet meer blijkens de lovende recensies van het heruitgegeven Face au mur – Tegen de muur (Doorbraak, 2019). Wim Verbaal (UGent) houdt een en ander scherp tegen het licht:
http://www.nederlandseboekengids.com/20190621-wim-verbaal/