Lissabon 4 – Die Van Aelst

Pieter Coecke kruist nogal eens mijn wegen. Met een tapijtontwerp of een schilderij met antieke of christelijke thematiek. De ‘Vlaamse Rafaël’ uit Aalst, schoonvader van Bruegel, stierf in 1550 amper 48 oud.
In Gulbenkian hangt van hem een wandtapijt, een uit een reeks van negen met Ovidius’ verhaal van Vertumnus die in meerdere gedaanten aan Pomona verschijnt om haar te versieren en te veroveren. Hier als fruitplukker. Het Nationaal Museum voor Oude Kunst bezit dan weer een enorm drieluik van hem met centraal de kruisafneming. De details daaruit spreken me meer aan dan het geheel.
Afgezien van een kruisafneming zie je niet zo vaak ladders op een schilderij. Maar dit toevallig samengaan van Vertumnus’ ladder en die van Jozef van Arimathea, van mythologische frivoliteit en religieuze dramatiek, typeert Pieter Coecke van Aelst als echte renaissancist. Op een plek waar je die stadsgenoot niet direct verwacht.

Pieter_coecke_van_aelst,_trittico_della_discesa_dalla_croce,_1540-45_ca._09.jpg