Lissabon 3 – Gulbenkian en Berardo

Terwijl Huts zijn zoveelste Vlaamse Kermis opende, ditmaal over kant hier aan de overkant van de Dender in het waterkasteel van bingokoning Michiels, liep ik in Lissabon door twee musea van nog veel rijkere heren met een veel grotere smaak.
Twee exquisiete verzamelingen telkens in een uitzonderlijk architecturaal kader: de collectie van de Portugees Berardo biedt een overzicht van moderne en hedendaagse kunst, die van de Armeen Gulbenkian begint al bij Egyptenaren en Perzen.
Bij Gulbenkian kwam ik onvoorbereid Rembrandt tegen. Een van zijn vele oude mannen appelleerde al van ver. Hoe dichter ik kwam, hoe sterker hij sprak. Kan men iets wezenlijker schilderen dan een mens? Deze oude man met groeven in hoofd en handen waarop het licht zich concentreert, was een leven lang doende en denkend, hij hielp en hij schiep. Hier mijmert hij alleen nog, maar in zijn ogen ligt zijn ziel waaruit kracht spreekt. Voor hoelang nog? En toch geen gelatenheid, wel vooruitzicht. Hoe volmaakt kan een schilderij zijn?

IMG_5885.JPGIMG_5883.JPG