Lissabon 2 – In vertaling

Frustrerend in de talloze boekhandels in Lissabon is… het Portugees. Met mijn Latijn, Frans en Italiaans kom ik een heel eind vooruit, maar de taal van Pessoa, de zevende (!) wereldtaal, blijft op een afstand. Misschien moet ik doen zoals Gregorius in Nachttrein naar Lissabon van Mercier en me door de woorden laten bedwelmen.
In de Rua Garrett kocht ik bij Sá da Costa een elementaire editie van Luís de Camões’ Os Lusíadas om eens een paar octaven naast de vertaling van Arie Pos te leggen. In de Livraria Almedina (Rato) vond ik dan weer de in het Engels geschreven gedichten van Pessoa met een Portugese vertaling in iuxta.
Boekhandels in het buitenland zijn vaak ook een thermometer voor (de efficiëntie van) de vertaalactiviteit. Ik vond in Almedina een nijntje van Dick Bruna, een dagboek van Etty Hillesum en Oorlog en terpentijn van Stefan Hertmans. Mooi trio. Maar magertjes, toch?