Doedelzak

Vlaamser kan de expositie Fêtes et Kermesses au temps des Brueghel in Cassel niet zijn. Op bruegeliaanse taferelen vol dansende, vretende en vrijende lilliputters raak je wel snel je concentratie kwijt. En dus, zoals ik ooit in ’s-Hertogenbosch op zoek ging naar de uil in de werken van Bosch, speurde ik gisteren op schilderijen en gravures naar de doedelzakspeler van dienst.
Want het Musée de Flandre weergalmt van de doedelzakken. Hij was me in het begin al opgevallen door een werkje toegeschreven aan Pieter Huys, Boschiaanse schilder en tijdgenoot van Pieter Bruegel de Oude. Zo’n muzikant vind je uiteraard in de buurt van dans en joligheid. Tegelijk glijdt je oog over het ganse schilderij en zie je plots het heerlijke geheel van een werk als Dorpsfeest van Jan I Bruegel, jongste zoon van, uit de Londense Royal Collection.
Bij de latere fêtes galantes in de liefdestuinen van kastelen zal de doedelzak in ongenade vallen voor luit en viool. Snaren zullen wel subtieler zijn, maar de doedelzak is voluptueus. En zo klonk Cassel me na.

Cassel-expo-Jan-Brueghel-Fete-villageoise-1024x710