De dame van de domus

Gisteren ging ik ondergronds in Tongeren. Onder de basiliek liggen resten van Romeinse gebouwen en van kerken uit diverse perioden. Een puzzelparadijs voor archeologen. Onder hen een oud-leerlinge die alle hoeken en kanten van die onderwereld kent.
Mijn oog valt op een frescofragment niet groter dan een hand, deel van een metershoge muur in een Romeins huis. Een vrouw kijkt me aan met heldere blik. Wie was zij, de dame van de domus? Misschien kwam zij wel uit het Zuiden, was zij haar militair gevolgd, haar handelaar. Of was zij toch geboren in het land der Tungri? Zij droomt, ziet er niet ongelukkig uit.
Het is een masker, lees ik bij experts. Maar ik geloof hen niet. Zij moeten anders kijken en luisteren, voorbij de verf, de kalk voorbij. Want zie, zij spreekt.