Pictor classicus

Tussen drukproeven van Ambrosius, de Homeruslezing en Verhaeren door was er deze week nog tijd voor wat surrealisme in het museum van Bergen. In het BAM kan je momenteel zien hoe onze Delvaux en Magritte eigenlijk ondenkbaar zijn zonder Giorgio de Chirico. De grondlegger van de zgn. metafysische schilderkunst zal zich finaal positioneren tussen classicisme en modernisme. Maar destabiliseren doen zijn doeken altijd. Landschappen in een kamer bijvoorbeeld, met antieke reminiscenties en Odysseus op een zee van een tapijt (1973). De zwerver die thuiskomt. Of weer weg wil? Ik moet denken aan een zinsnede uit De Chirico’s al even ‘fantastisch’ verhaal Hebdomeros (1929): ‘Hebdomeros moest vluchten. Hij voer in een bark zijn kamer rond, steeds in de hoek teruggedreven door de branding, …’(Meulenhoff, 1973, p. 50)