Margaretha’s resten

Terwijl ik gisteren in Bozar naar haar portret door Bernard van Orley keek, dacht ik aan wat er na haar dood met haar was gebeurd. Margaretha van Oostenrijk was vijftig toen ze in 1530 overleed.
De landvoogdes der Nederlanden werd begraven in de kerk die ze in Brou (Bourg-en-Bresse) liet bouwen. Maar haar hart ging naar een Brugs klooster, later naar de Sint-Donaaskerk in de stad, tot de Franse Revolutie toesloeg: het hart ging verloren. In Mechelen bleef de urne met haar maag en ingewanden bewaard ondanks allerlei peripetieën. In 2016 dook die terug op in de Sint-Pieters-en-Pauluskerk.
Gruwelijke visioenen, terwijl zij daar zo sereen met zachte blikken aan de wand bleef hangen.