Hammarskjöld

‘Als ik denk aan degenen die na mij komen – of blijven – heb ik het gevoel alsof ik meehelp een feest voor te bereiden, waarvan ik de vreugde niet zal smaken.’
Zo schreef Dag Hammarskjöld in zijn geestelijk testament Merkstenen, dat postuum verscheen. Van zijn dagboek, dat ik exact vijftig jaar geleden in vertaling kocht, vond ik twee jaar geleden in Antikvariat Röde Orm in de wijk Haga in Göteborg ook de eerste Zweedse druk uit 1963. Ik nam Vägmärken mee uit piëteit.
Aan dat boek van de charismatische politicus dacht ik meteen toen ik deze morgen in de krant nog maar eens een hypothese las over het vliegtuigongeval waarin de Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties omkwam in 1961.
Alle hypothesen daargelaten: de man werd gewoonweg vermoord omwille van dezelfde belangen die vandaag in Congo Kabila in het zadel houden. Grondstoffen geven nooit stof voor grondig onderzoek vrij.