Parijs – 1

Gisteren liep ik in Parijs in een grote boog van Caravaggio in Jacquemart naar Victor Hugo op de Place des Vosges om heel even een walhalla te betreden in de Boulevard Raspail: uitgeverij Les Belles Lettres – boekhandel Guillaume Budé. Alleen al bij een eerste blik door de etalage frustreren je hoog tegen een wand de bruine en rode ruggen van Griekse en Romeinse auteurs. Binnen overvalt je de hele Europese cultuur. Ik ben bezweken. Uitgerekend deze week attendeerde mij een nieuwsbrief van Les Belles Lettres op de heruitgave na een kleine halve eeuw van Carmina sacra. Poésie latine chrétienne du Moyen Âge, IIIe-XVe siècle van Henry Spitzmuller. Laat me nu zelf intussen een paar hymnen vertaald hebben van o.m. Ambrosius en Prudentius, Venantius Fortunatus en Hildegard von Bingen. Liggen er hier toch wel 1900 bladzijden met een wereld die misschien wel voorbij mag zijn, maar die ik in vertalingen aan de Lethe wil ontrukken. Omdat de ziel ervan nog en sourdine in Europa huist. Ik moest bezwijken.
P1090899