Wrak en graf

Wie de roeiers waren, wat het Griekse handelsschip vervoerde, zullen we wellicht nooit weten. Geborgen wordt het niet. Het ligt op zijn zij meer dan twee kilometer diep in de Zwarte Zee, vijftig mijlen buiten de Bulgaarse kust. Met vele andere wrakken bewijst het hoe druk bevaren die regio vol oud-Griekse kolonies was. De mythische Argonautentocht (Jason en Medea) is daarvan een narratief relict.
Maar dat het schip zo oud is (C14-datering wijst op 400 v.Chr.) en zo goed bewaard bleef (mast, roer én roeibanken), dat maakt de vondst uniek. En het doet onweerstaanbaar denken aan Odysseus’ schip op de Sirenenvaas in het British Museum, een roodfigurige stamnos uit ca. 475 v.Chr.

Ook in het wrak zie ik Odysseus’ makkers, ze hebben hun aanvoerder vastgebonden aan de mast, ze nemen op de roeibanken plaats, was in de oren. Laat de Sirenen nu maar zingen. In Homeros’ Odyssee 12:
Ze bonden op het schip me vast aan handen
en voeten rechtop tegen de mastkoker,
de touwen aan de mast goed vastgeknoopt.
Daarna gingen ze zitten op hun plaats
en sloegen met hun riem de grijze zee.

AN00478976_001_lmethode_times_prod_web_bin_ca004fd0-d64a-11e8-8579-c210440d76a0