Caravaggio andermaal

Van de ruim zestig bewaarde werken van Caravaggio zag ik er toch al een kleine zestig. In Sanguine/Bloedrood van curator Tuymans in het M HKA zag ik onlangs voor het eerst Jongen gebeten door een hagedis uit de Longhicollectie (Firenze). Het werk dateert wellicht uit 1600, zes jaar eerder had de man uit Caravaggio een haast identiek, iets meer gedempt werk geschilderd (National Gallery, Londen – cf. infra).
Een van de meest verwekelijkte knapengezichten die hij schilderde, schrikt door een beet van een hagedis tussen het fruit. In werkelijkheid is het wellicht de liefde die de jongen pijn doet: de frisse roos achter het oor wordt in de vaas een bijna uitgebloeide bloem. Onvergetelijk die vaas. En het licht op de handen, kijk naar die linker.
Caravaggio is mijn deur naar de barok, zoals Piero della Francesca voor mij de renaissance opent. Begin augustus zag ik hun geboorteplekken, het rijke Sansepolcro voor de zoveelste keer, het doordeweekse Caravaggio voor het eerst. Wiegen zijn van belang. Deuren nog meer.

carlonden041boy