Twee trappisten. Niet vloeibaar.

Een trappist die de aloude fuga mundi ten volle beleeft en een trappist die zich heel actief in de wereld beweegt: met abt André Louf, een Bruggeling, maakte ik kennis op de Catsberg in 1968, in datzelfde jaar overleed de Amerikaan Thomas Merton, wiens Louteringsberg ik verslonden had.
Dom Louf zal bruusk breken met Catsberg om in 1998 als kluizenaar in Simiane (Provence) ‘zich te verbergen in de liefde van God door een leven van gebed in afzondering.’ (228). Thomas Merton steunt de vredesbeweging en komt op tegen racisme: ‘Het is vanzelfsprekend dat deze (kerk)vernieuwing in de historische context moet worden uitgedrukt.’ (192)
De complementariteit van deze twee grote Godzoekers komt zowat symbolisch tot uiting in het gelijktijdig verschijnen voorjaar 2018 van een vertaling en een herdruk van hun biografie bij Halewijn (Louf) en Damon (Merton).
Lees- én leefvoer, vast voedsel, voor wie eens iets anders wil dan het efemere.