Emile Verhaeren in Le Caillou-qui-bique

Twee doeken trokken zondag mijn aandacht bij de opening van de expositie Verhaeren-Montald in Sint-Amands-aan-de-Schelde. Constant Montald schilderde de bevriende dichter in 1908 terwijl hij een vers voorleest in zijn buiten op Le Caillou-qui-bique (Roisin). En in de marge van de tentoonstelling is ook een recente schenking te zien: Marthe Massin, vrouw en muze van Verhaeren, schilderde haar man aan de ontbijttafel in datzelfde Henegouwse buitenhuis.
Twee momentopnames op een afgelegen plek, waar Emile Verhaeren (1855-1916) bezoek ontving uit alle hoeken van Europa: de declamerende dichter (met eenzelfde armbeweging als op het schilderij van Van Rysselberghe in het Gentse MSK) en de mijmerende dichter. Contemplatie en actie. Wat in stilte groeide aan een tafel, wordt in de zithoek aan bezoekers voorgedragen met verve.

De expo Verhaeren-Montald loopt tot 14 oktober – http://www.emileverhaeren.be/nl

1EVM_033_Restauratie