Relax au Relais

In afwachting van Pompidou had ik gisteren niet ver van de Reyers in Au Relais een afspraak met Hendrik Carette. De West-Vlaamse Brusselaar is een poëtische eilander, gelukkig nergens onder te brengen, en daarmee zelf gelukkig. Een vat vol kennis, een levende bibliotheek, een barokke pen, vaak litanisch en bezwerend, soms boud en stout, en een en al allusie waarmee hij zelf iets nieuws creëert, én verrast. Men moest hem al ’s wat meer lezen. Zijn laatste bijv., Panorama’s en portrettenwww.libris.nl/boek/?authortitle=hendrik-carette/bordeauxreeks-panorama-s-en-portretten–9789492519245

Vorige week stuurde hij me een missive, een zoals hij er wel vaak aan collega’s bezorgt.

Missive voor Patrick Lateur

Ten tijde van Tacitus waren de Friezen waarschijnlijk
onderworpen aan Rome. Tacitus zou van de Friezen
gezegd hebben “Frisia non cantat” (Friesland zingt niet).

Deze bewering kan nu na meer dan twintig eeuwen
worden gelogenstraft. De bijna blinde Friese bard
Tsjêbbe Hettinga zong als een galmende gong.

Toch lees ik graag in dat gevaarlijk boek van Tacitus.
Ook al heeft hij de terpen van de Friezen niet gezien.

Hendrik Carette